دل به ذوق وصل نقشی می زند بر روی آب

آب هم در ناله می آید به ذوق کوهسار

دیده نتوان یافتن روشن سواد جلوه اش

تا غبارت برنمی خیزد ز راه انتظار

ای هوس آیینه بشکن سخت بیرنگ است یار

بی نگاه واپسینی نیست از خود رفتنم

چون رم آهوست گرد وحشتم دنباله دار