شیشه ام را بشکن و گوشی بر آهنگم گذار

بیخودان محمل کش گرد دو عالم وحشتند

گر شکست دامنت بارست بر رنگم گذار

ای جنون عمریست می خواهم دلی خالی کنم

کس ندارد جز عرق تاب جدال اهل شرم

آب شو آنگه قدم در عرصه جنگم گذار

داغ را غیر از سیاهی سایه دیوار نیست