داغ را غیر از سیاهی سایه دیوار نیست

شیشه ام را بشکن و گوشی بر آهنگم گذار

کس ندارد جز عرق تاب جدال اهل شرم

آب شو آنگه قدم در عرصه جنگم گذار

یک دو روزی عافیت آیینه در زنگم کذار

بی جنون دنیا و عقباکسوت ناکامی است

زین دو دامن یک گریبان وار در چنگم گذار