یک دو روزی عافیت آیینه در زنگم کذار

کس ندارد جز عرق تاب جدال اهل شرم

آب شو آنگه قدم در عرصه جنگم گذار

داغ را غیر از سیاهی سایه دیوار نیست

بی جنون دنیا و عقباکسوت ناکامی است

زین دو دامن یک گریبان وار در چنگم گذار

پله میزان موهومی نمی باشد گران