قناعت آینه ای نیست مختلف تمثال

چو امتحان قلم نقطه جابه جا مگذار

مقیم خلوت ناموس بی نشانی باش

درت اگر همه دست و دل است وامگذار

غبار خود به ره منت صفا مگذار

ترانه نگه واپسین چه ابرام است

ز خود ودیعت حسرت در این سرا مگذار