به داغ می رسد از شعله های شمع آواز

به فرق بی کلهان دست بی حنا مگذار

شنیده ام تویی آنجا که کس نمی باشد

مرا ز قافله بیکسان جدا مگذار

کزین شررکده رفتیم ما، تو جا مگذار

رموز دهر عیان است فهم کن بیدل

بنای فطرت خود بر فسانه ها مگذار