کزین شررکده رفتیم ما، تو جا مگذار

شنیده ام تویی آنجا که کس نمی باشد

مرا ز قافله بیکسان جدا مگذار

به داغ می رسد از شعله های شمع آواز

رموز دهر عیان است فهم کن بیدل

بنای فطرت خود بر فسانه ها مگذار