خود را ز جرگه بد و نیک این قدر برآر

سامان دهر نیست حریف قناعتت

این بحر را به قدر لب خشک تر برآر

سیماب رو در آتش و روغن در آب باش

پشت دوتا تدارک او بار سرکشی ست

تیغ آن زمان که ریخت دم از هم به سر برآر

آهی به لب رسان که نیفسرده ای هنوز