خار شکسته را ز قدم گل به سر برآر

آهی به لب رسان که نیفسرده ای هنوز

زان پیشتر که سنگ برآری شرر برآر

سامان تازه رو یی ات از شمع نیست کم

فکر شکست چینی دل مفت جهد گیر

مویی ست در خمیر تو ای بی خبر برآر

در خون نشسته است غبار شهید عشق