با همه کم فرصتی دیگ املها پخته ایم

گلخنی خوابیده است اینجا در آغوش شرار

فرصت هستی گشاد و بست چشمی بیش نیست

این شبستان روشن است از شمع خاموش شرار

برق هوشی کوکه برداربم سرپوش شرار

نیست صبح هستی ما تهمت آلود نفس

دود نتواند شدن خط بناگوش شرار