کهکشان هم پایمال موج توفان گل است

آنچه در وهمت نگنجد جلوه گر دارد بهار

ساعتی چون بوی گل از قید پیراهن برآ

از تو چشم آشنایی آنقدر دارد بهار

سبزه را از خواب غفلت چند بردارد بهار

از صلای رنگ عیش انجمن غافل مباش

پاره هایی چند بر خون جگر دارد بهار