به فسانه تغافل ستم است چشم بستن

بگذار از اول او را که فروگذاری آخر

به غرور تقوی ، ای شیخ ، مفروش وعظ بیجا

من اگر ورع ندارم تو به من چه داری آخر

نگهی کزین گلستان به چه گل دچاری آخر

عدم و وجود و امکان همه در تو محو و حیران

ز برت کجا رودکس که تو بی کناری آخر