به هرسو بگذری زین دشت و در جز بر کران مگذر

به خوان نعمت اهل دول ننگ است خو کردن

اگر آدم سرشتی در چراگاه خران مگذر

سراغ عافیت از خلق بیرون تازیی دارد

تامل در طریق عشق دارد محمل خجلت

به هر راهی که می باید گذشت از خودگران مگذر

تجردپیشه را نام تعلق می گزد بیدل