گر نه ای دیوانه درکوه و بیابان نیست سر

بی جگر در عرصه غیرت علم نتوان شدن

جز به دوش شمع از این محفل نمایان نیست سر

تحفه تسلیم در هر جا قبول ناز اوست

در خم هر سجده اوج آبرویی خفته است

همچو اشکم آه بر هرنوک مژگان نیست سر

بر خیالی بسته ام دستار نیرنگ حباب