در خم هر سجده اوج آبرویی خفته است

جز به دوش شمع از این محفل نمایان نیست سر

تحفه تسلیم در هر جا قبول ناز اوست

گر نه ای دیوانه درکوه و بیابان نیست سر

همچو اشکم آه بر هرنوک مژگان نیست سر

بر خیالی بسته ام دستار نیرنگ حباب

ورنه بر دوشی که دارم غیر بهتان نیست سر