بسکه فکر نیستی می بالد از اجزای من

همچو اشکم آه بر هرنوک مژگان نیست سر

بر خیالی بسته ام دستار نیرنگ حباب

ورنه بر دوشی که دارم غیر بهتان نیست سر

بر هوا چون گردبادم بی گریبان نیست سر

چون گهر چندی ز موج آزاد باید زیستن

تا به قیدگردن افتاده است غلتان نیست سر