چون گهر چندی ز موج آزاد باید زیستن

ورنه بر دوشی که دارم غیر بهتان نیست سر

بسکه فکر نیستی می بالد از اجزای من

بر هوا چون گردبادم بی گریبان نیست سر

تا به قیدگردن افتاده است غلتان نیست سر

اهل همت دامن ازگرد ندامت شسته اند

همچوپشت دست باب زخم دندان نیست سر