طعمه تیغ است تا با خاک یکسان نیست سر

وضع راحت در عدم هم مغتنم باید شمرد

ای چراغ کشته دایم درگریبان نیست سر

دانه را گردنکشی با داس می سازد ط رف

یکدم از آب دم تیغی مدارایش کنید

آخر ای کم همتان زین بیش مهمان نیست سر

همچو شمعم بر امید نارسا بایدگریست