یکدم از آب دم تیغی مدارایش کنید

ای چراغ کشته دایم درگریبان نیست سر

دانه را گردنکشی با داس می سازد ط رف

طعمه تیغ است تا با خاک یکسان نیست سر

آخر ای کم همتان زین بیش مهمان نیست سر

همچو شمعم بر امید نارسا بایدگریست

شور تیغی در سر افتاده ست و چندان نیست سر