وضع همواری مده از دست اگر صاحب دلی

یاد رخسار توام داده ست در گلزار سر

از گزند خلق دل فارغ کن و آسوده باش

چند باید داشت باب کوفتن چون مار سر

نیست اینجا سبحه را جز بر خط زنار سر

بر نتابد وادی تسلیم ما گردنکشی

همچو نقش پا در این ره می شود هموار سر