به انصاف حیا تا پرده روی حسد بندی

ز رفتارت قیامت می رود بر دل بیا بنگر

جبینی سود و رنگ تهمت خون بست برپایت

به آیین ادب گستاخی رنگ حنا بنگر

به آن چشمی که خود را دیده باشی سوی ما بنگر

ز ساز رفتن است آماده همچون شمع اجزایت

سراپای خود ای غافل به چشم نقش پا بنگر