چو غنچه دفتر خمیازه برلب مخمور

ز جلوه تو چه گوید زبان حیرت من

که هست جوهر آیینه درسخن معذور

به یاد لعل تو شیرازه می توان بستن

سر بریده نجوشد چرا ز پیکر شمع

به محفل تو که آیینه می دهد منصور

اگر رهی به ادبگاه درد دل می برد