به محفل تو که آیینه می دهد منصور

به یاد لعل تو شیرازه می توان بستن

چو غنچه دفتر خمیازه برلب مخمور

سر بریده نجوشد چرا ز پیکر شمع

اگر رهی به ادبگاه درد دل می برد

شکست شیشه ما محتسب نداشت ضرور

ز ننگ زاهد ما بگذر ای برودت طبع