که صرف کرد سپهرش به پرده تصویر

خرابه دل محزون بینوایان را

به جز غبار تمنا که می کند تعمیر

بهار هستی اگر این بود خوشا رنگی

ز دست اهل عدم هرچه آید اعجاز است

به خدمتم نپذیرند اگرکنم تقصیر

شرارکاغذم از آه من حذر مکنید