شرارکاغذم از آه من حذر مکنید

که صرف کرد سپهرش به پرده تصویر

ز دست اهل عدم هرچه آید اعجاز است

به خدمتم نپذیرند اگرکنم تقصیر

که هم به خود زنم آتش اگرکنم تاثیر

گرفتم اینکه در این دشت بی نشان مقصد

به منزلی نرسیدی سراغ آبله گیر