که هم به خود زنم آتش اگرکنم تاثیر

ز دست اهل عدم هرچه آید اعجاز است

به خدمتم نپذیرند اگرکنم تقصیر

شرارکاغذم از آه من حذر مکنید

گرفتم اینکه در این دشت بی نشان مقصد

به منزلی نرسیدی سراغ آبله گیر

سواد نسخه ما سخت مبهم افتاده ست