که کس گلاب نمی گیرد از گل تصویر

سپند نیم نفس بال اختیار نداشت

که بست محمل پرواز ما به دوش صفیر

ز چشم اهل تحیر نشان اشک مخواه

به زندگی چو نفس بی تلاش نتوان زیست

هوای راحت اگر افشرد دماغ ، بمیر

بجاست با همه وحشت تعلق اوهام