که عجز ناله ما کنده چاه در زنجیر

خیال زلف که واکرد راه در زنجیر

به محفل تو که غیرت ادب پرست حیاست

ز جوهر آینه دارد نگاه در زنجیر

چو نرگس تو که مژگان کمند آفت اوست