آیینه شو و هرچه بود عیب هنر گیر

آیینه اسرار دو عالم دل جمعست

سر وقت گریبان کن و دریا به گهر گیر

حیرت خبر از زشتی آفاق ندارد

پروانه دیدار، نفس سوختگانند

من رفته ام از خویش ز آیینه خبر گیر

بر باد دهد تا کی ات این هرزه نگاهی