از نامه من در پر طاووس خبر گیر

امید به کوی تو همین خاک نشین است

گوهر سر مویم ره صحرای دگرگیر

حرفی ننوشتم که دلی خون نشد آنجا

بیحاصلی است آنچه ز اسباب جنون نیست

دستی که نیابی به گریبان به کمرگیر

بیدل به ره عشق ز منزل اثری نیست