حرفی ننوشتم که دلی خون نشد آنجا

ای شمع زآتش پر پروانه به زرگیر

امید به کوی تو همین خاک نشین است

گوهر سر مویم ره صحرای دگرگیر

از نامه من در پر طاووس خبر گیر

بیحاصلی است آنچه ز اسباب جنون نیست

دستی که نیابی به گریبان به کمرگیر