ای نوبهار عدل کم خار و خس مگیر

ترسم به خود ز ننگ گرفتن فرو روی

زنهار از طمع چو نگین نام کس مگیر

در پله ترازوی انصاف میل نیست

آیینه پایمال تغافل ، قیامت است

تمثال از حضور تو داریم پس مگیر

عنقا هزار رنگ پرافشان قدرت است