آیینه پایمال تغافل ، قیامت است

زنهار از طمع چو نگین نام کس مگیر

در پله ترازوی انصاف میل نیست

ای نوبهار عدل کم خار و خس مگیر

تمثال از حضور تو داریم پس مگیر

عنقا هزار رنگ پرافشان قدرت است

گر محرمی کلاغ به بال مگس مگیر