حیف می آید به فکر یاد من دل بستنت

بار بر دوش دل از ضبط نفس سنگین مگیر

مشت خاکت از فسردن بر زمین جا تنگ کرد

ای گران جان اینقدرها دامن تمکین مگیر

این خیال مبتذل را قابل تضمین مگیر

بر گشاد چشم موقوف است تسخیر جهان

طول و عرض دهر بیش از یک مژه تخمین مگیر