به عالم کرم آداب جود بسیار است

چو شمع تا ته پا عالم گریبان گیر

به دست طاقت اگر اختیار گیرا نیست

عصا ز کف مفکن دست ناتوانان گیر

وضوکن از عرق آنگاه نام احسان گیر

شکست دل ز بنای امید خلق نرفت

عمارتی که به این رونق است ویران گیر