شکست دل ز بنای امید خلق نرفت

عصا ز کف مفکن دست ناتوانان گیر

به عالم کرم آداب جود بسیار است

وضوکن از عرق آنگاه نام احسان گیر

عمارتی که به این رونق است ویران گیر

برون نقش قدم ، گردی از تسلی نیست

سراغ مقصد تسلیم خاکساران گیر