برون نقش قدم ، گردی از تسلی نیست

وضوکن از عرق آنگاه نام احسان گیر

شکست دل ز بنای امید خلق نرفت

عمارتی که به این رونق است ویران گیر

سراغ مقصد تسلیم خاکساران گیر

به عرض شیشه افلاک و نقش پرده خاک

قدت دمی که خم آورد طاق نسیان گیر