به عرض شیشه افلاک و نقش پرده خاک

عمارتی که به این رونق است ویران گیر

برون نقش قدم ، گردی از تسلی نیست

سراغ مقصد تسلیم خاکساران گیر

قدت دمی که خم آورد طاق نسیان گیر

کمینگران طلب بوی یار در نظرند

رفیق منتظران باش و راه کنعان گیر