کمینگران طلب بوی یار در نظرند

سراغ مقصد تسلیم خاکساران گیر

به عرض شیشه افلاک و نقش پرده خاک

قدت دمی که خم آورد طاق نسیان گیر

رفیق منتظران باش و راه کنعان گیر

دلیل مقصد اگر رفت و آمد نفس است

ز فرق تا قدم خود کف پشیمان گیر