اگر دماغ هوس ذوق خودسری دارد

تبسمی کن و بر صنعت بهار بناز

نسیم کوی فنا مژده چه عافیت است

که می رود شرر کاغذ این قدر گلباز

بس است چون پر رنگت شکستگی پرواز

فغان که شمع صفت زین بهار نومیدی

ندید کس گل انجام بر سر آغاز