فکر جمعیت دل کوتهی همت بود

در دل بیضه شکستیم دماغ پرواز

نشئه فیض رباضت نتوان سهل شمرد

ای بسا سنگ که مینا شد از اقبال گداز

عقده تا باز نشد رشته نگردید دراز

نشدم محرم انجام رعونت بیدل

شمع هرچند به من گفت : که گردن مفراز