مجروح وفا بی اثر زخم ، شهید است

قفلی ست که بر حقه گوهر زده ای باز

افروخته ای چهره ز تاب عرق شرم

در کلبه ما آتش دیگر زده ای باز

کم بود تغافل که تو خنجر زده ای باز

ای خط ، ادبی کن ، مشکن خاطر رنگش

زین شوخ زبانی به چه رو سر زده ای باز