نامحرم عبرتکده دل نتوان بود

بردارکفی خاک و به چشم اثر انداز

شیرینی جان نیست گلوسوز چو شمعم

ای صبح تبسم نمکی در شکر انداز

این خانه بروب از خود و بیرون در انداز

ما خود نرسیدیم به تحقیق میانش

گر دست رسا هست تو هم درکمر انداز