شد استخوان ما همه تن شمع وار مغز

منعم همان ز پهلوی جا هست تازه رو

تاگوشت فربه است بود شیرخوار مغز

از بس به ذوق آتش عشقت گداختیم

در هر سری که شور هوای تو جاکند

مانند بوی غنچه نگیرد قرار مغز

بیدل ز بس ضعیف مزاجیم همچو نی