خاکساری سبب ننگ نگردد هرگز

بی سخن عذر ضعیفی همه جا مقبول است

سعی رنج قدم لنگ نگردد هرگز

سایه خفت کش اندیشه پامالی نیست

ترک هستی کن اگر صافی دل می خواهی

از نفس ، آینه بیرنگ نگردد هرگز

دور وهمی ست که بر جام سپهر افتاده ست