ترک هستی کن اگر صافی دل می خواهی

سعی رنج قدم لنگ نگردد هرگز

سایه خفت کش اندیشه پامالی نیست

خاکساری سبب ننگ نگردد هرگز

از نفس ، آینه بیرنگ نگردد هرگز

دور وهمی ست که بر جام سپهر افتاده ست

بی تکلف سر بی ننگ نگردد هرگز