هرکه دارد تپشی در جگر از شعله عشق

از نفس ، آینه بیرنگ نگردد هرگز

دور وهمی ست که بر جام سپهر افتاده ست

بی تکلف سر بی ننگ نگردد هرگز

گر همه سنگ شود دنگ نگردد هرگز

پستی طبع که چون آبله پا ازلی ست

گر تناسخ زند اورنگ نگردد هرگز