پستی طبع که چون آبله پا ازلی ست

بی تکلف سر بی ننگ نگردد هرگز

هرکه دارد تپشی در جگر از شعله عشق

گر همه سنگ شود دنگ نگردد هرگز

گر تناسخ زند اورنگ نگردد هرگز

فکر روزی ست که پرمی کشد از مغز وقار

آسیا تا نشود سنگ نگردد هرگز