عریانیی که جامه ز بر می کشد هنوز

جوش غبار کم نشد از خاک رفتگان

منزل رسیده رنج سفر می کشد هنوز

ما را به وهم نشئه تجرید داغ کرد

نامحرمی به وصل هم از ما نمی رود

حیرت قدح ز حلقه در می کشد هنوز

فرش است دستگاه حلاوت به کنج فقر