نامحرمی به وصل هم از ما نمی رود

منزل رسیده رنج سفر می کشد هنوز

ما را به وهم نشئه تجرید داغ کرد

عریانیی که جامه ز بر می کشد هنوز

حیرت قدح ز حلقه در می کشد هنوز

فرش است دستگاه حلاوت به کنج فقر

نی گشته بوریا و شکر می کشد هنوز